P.S. Dawson City

Dawson City

Hai!

Hier zit ik dan: in de Yukon School of Visual Arts, Dawson City. In het hoge noorden van de Yukon, niet ver van de Artic Circle. Na mijn twee weken op de farm van Sarah en John Lennart ben ik nu alweer bijna vier weken aan de slag als serveerster in de lounge van het Eldorado Hotel. Wat een belevenissen! Een update:

Mijn twee weken op de farm waren geweldig en een unieke ervaring. John kwam me ophalen in de stad (let op, Dawson City is dan wel een 'city', maar met slechts 2000 inwoners toch een aardig dorps karakter!). Eerst een biertje in een van de vele bars die Dawson kent: Bombay Peggy's. Vernoemd naar een van de 'madames' die ten tijden van de goudkoorts (eind negentiende eeuw) de goldminers plezierden. Een verassend leuke en gezellige bar, waar de espresso martini's niet te evenaren zijn :-) Na een pint of 'Yukon Gold' op naar de farm. Eerst 20 km in de auto richting Whitehorse. Toen bij Rock Creek naar beneden naar de oever van de rivier, waar we met de kano het water konden oversteken: de Yukon River. Dan aanleggen op een eilandje, stukje lopen en voor de tweede keer met de kano ditmaal de Klondike River over. Goed begin! Uiteindelijk via Rock Creek naar het huis van Sarah en John. Een warm welkom van Miranda (vriendin van de familie), Liane en Jordan (ook twee WOOFERS) en de 5 hondjes: Macy Mae, Jester, Oz, Dash en Peggy. Miranda kon koken als de beste, dus ik kreeg direct een heerlijk huisgemaakt maaltje met uiteraard groenten uit eigen tuin. Daarna mijn eerste nacht in de saunakamer in een houten huisje aan de creek...
De volgende morgen mijn eerste dag als WOOFER (vrijwillig werken voor eten en een slaapplek). Nu moet ik aan de slag! Maar eerst uitslapen en huisgemaakte pannenkoeken... Daarna naar Dawson: het is tenslotte zaterdag en dat betekent farmer's market. Dus hup, met hondjes, groenten, jam en al in de kano en twee keer de rivier over. Een hele onderneming :-)
Daar helpen met het opzetten van de markt en daarna de dag vrij.
De volgende morgen mocht ik dan eindelijk aan de slag :-) Grond omploegen voor de bouw van een derde greenhouse. Daarna wat frambozen plukken, planten water geven en de hondjes uitlaten...op je gemak. Al snel had ik door dat het niet een kwestie was van werken voor eten en een slaapplek, maar dat het WOOFEN meer gaat over een kijkje nemen in andermans leven en bijdragen aan dagelijkse klusjes die gedaan moeten worden. Niet vanuit moeten, maar vanuit willen. Ik vond het dan ook erg bijzonder om te zien hoe Sarah en John mij en andere WOOFERS met plezier in hun persoonlijke leven wilden opnemen. De foto's geven je een beeld van het huis en de omgeving! Zonder elektriciteit en flush toilets ;-)

Nu sinds een aantal weken in het Eldorado Hotel in Dawson zelf. Weer heel anders! Ik had trouwens geluk met het vinden van dit baantje. Bij het Visitor Centre informeerde ik naar de Outreach Employment Service (een soort van wervingbureau). Peggy, de vrouw achter de toonbank, greep de telefoon en belde haar vriendin Karen, eigenaar van het Eldorado Hotel en zo kon ik direct op gesprek! Het mooie is dat ze eigen staff house hebben, waar je voor 11 dollar per nacht kan verblijven. Dat was dus ook direct gepiept! En dan hebben we het niet over een dorm met een stapelbed, maar een ruim appartement met een grote slaapkamer. Het lijkt wel als een hotel :-)
En dan mijn eerste avond in de lounge: stel je voor een echt ouderwetse saloon met donker meubilair en vloerbedekking, een pooltafel, twee tv's en een bar met een ongekend aantal flessen alcohol (niet te vergeten het krijtbord boven de bar met 100 verschillende shots die we maken). In het begin dus even wennen: een caesar, een rye-coke, een wodka slimer: nog nooit van gehoord! Maar al snel kreeg ik het onder de knie. En daarbij: de gasten zal het een worst wezen of je het allemaal netjes serveert of niet. Als er maar alcohol in zit ;-) Ze zijn niet allemaal zo natuurlijk, maar het merendeel. De menukaart is niet veel meer verfijnd dan de drankjes: burgers, friet, steak sandwiches en beef. Huisgemaakt daar gelaten :-) Maar de mensen komen er graag en mijn collega's zijn allemaal even aardig en behulpzaam. Dat is ook waar de Dawson community bekend om staat: de mensen helpen elkaar. Niet zo gek, in de winter wordt het hier al snel zo'n -50 graden. Grote kans dat je dan wel eens de hulp van je buurman nodig hebt.. Over het weer gesproken: de herfst is begonnen. En wellicht al aan z'n einde (de herfst duurt hier maar een paar weken). Dan komt al snel de lange winter die wel tot aan april duurt. Dankzij Jim, een regelmatige gast in de lounge, heb ik samen met hem wat uitstapjes kunnen maken en de omgeving kunnen verkennen. Tombstone Park, de Top of the World Highway en goudvelden. De kleuren van de bladeren zijn prachtig: rood, groen, oranje geel, paars en alles wat daar tussen in zit. En als je in de stad blijft, is er ook van alles te beleven. Zo heb je het beroemde Diamond Tooth Gerties, de oudste gokhal in Canada waar drie keer per avond een dansshow wordt opgevoerd door jongedames, die je mee terug nemen naar de tijd van goudzoeken, poker en 'mining the old prospectors'. Op dit moment is er een groots pokertoernooi aan de gang. Of je gaat naar het Downtown Hotel voor een Sourtoe cocktail, waar je uitgedaagd wordt een cocktail te drinken met een dode afgehakte teen van een voormalig goudzoeker. Raak de teen aan met je lippen en je krijgt een certificaat! En als je hem per ongeluk doorslikt, krijg je een boete. Ben er nog niet uit of dat aan mij besteed is :-)

Er is veel in te halen, dus ditmaal veel foto's van Whitehorse, Dawson en alles daaromheen. Helaas geen foto van het prachtige groenrode noorderlicht dat iik heb gezien of de zwartwitte vos die ik op de terugweg van werk heb gezien. Maar ik heb wel eindelijk het beloofde filmpje van de beer in Hyder kunnen uploaden, dus die staat nu online.
Nog 1,5 week en dan laat ik Dawson voor wat het is en ga ik via Whitehorse, Edmonton met de trein naar Toronto (duurt 2,5 dag) en zal ik urenlang de uitgestrekte prairies van Saskatchewan en Manitoba zien. Op de 29e vlieg ik dan terug naar A'dam en kom de 30e aan. Het is aftellen geblazen!

Tot snel allemaal,

Liefs Annette

The Yukon

Hai!

Een week geleden heb ik Vancouver weer achter me gelaten en ben naar het noordelijke Yukon afgereisd. Samen met Susan, een Duits meisje die een busje had, hebben we een week uitgetrokken om uiteindelijk gisteren in Whitehorse uit te komen. Prachtige route! Hoewel de Rockies en Vancouver Island ook erg mooi waren, moet ik toch zeggen dat het gebied rondom Stewart, Bell en Dease Lake (zie kaart) echt het Canada is zoals ik het me heb voorgesteld. Echte wildernis met bergen, brede rivieren, uitgestrekte bossen, wilde bloemen en wildlife.
Tijdens ons tripje nog Alaska aangestipt in het plaatse Hyder, net over de grens bij Stewart. Een erg bijzondere plek bij een zalmriviertje waar regelmatig grizzly's zich tegoed doen aande zalmen die daar eitjes leggen. Heb een mooi filmpje gemaakt van de actie waar we getuige van waren! Probeer die online te zetten.

Nu nog 1 nachtje in Whitehorse, dan door naar Dawson City, een voormalig goudzoekersplaatsje. Daar 20 km vandaan ligt de farm van Sarah en John waar ik de komende weken mezelf nuttig ga maken met van alles wat er te doen valt. Zie www.klondikevalley.com.

Geniet van de foto's!

Liefs Annette

Vancouver Island & The Rockies

Hai!

Goed, waar was ik gebleven? Drie weken geleden heb ik Penticton in de Okanagan verlaten en heb de wijn, de druiven en het harde werken gelaten voor wat het is. Tijd voor een vakantie!
Samen met Dirk zit ik nu in Banff,een gezellig stadje in Banff National Park. Het heeft iets weg van een skiplaatsje in Zwitserland. Historisch stadje, mooie winkeltjes en sportieve mensen die na een wandeling in de Rockies buiten op een terras een welverdiend pilsje drinken. Dirk en ik kamperen ongeveer een half uurtje van het stadje vandaan, middenin de bossen. Het weggetje naar de camping toe is al een attractie op zich: het is het thuisfront van zwarte beren, elanden, wolven en herten, wat maakt dat we in twee dagen tijd al bijna alle ' Big Five'van Canada hebben gezien! Alleen de grizzly en de moose nog, dan zijn we compleet ;-)
Gisteren een erg mooie wandeling bij Lake Moraine gemaakt. Een prachtige route door bos, langs ' een schilderij' van tien besneeuwde bergtoppen, door sneeuwvlaktes en over ruige rotsen. Er werd aangeraden de route met minstens vier mensen aan te gaan, vanwege de aanwezigheid van grizzly's in het gebied. We besloten dan ook bij een canadees koppel met een berenbelletje (houden de beren op afstand) aan te haken. Dat gaf toch net weer een wat veiliger gevoel. Vanavond nog naar de Hot Springs in Banff, morgen door naar Jasper via de beroemde Icefields Parkway.

Dan Vancouver Island, waar we na 3 dagen Vancouver als eerste naar toe zijn gegaan. Met de ferry langs mysterieuze eilandjes, over blauwgroene wateren met af en toe ver in de mist enkele huisjes. Eerst naar Victoria, de toeristentrekker op het eiland en tevens de hoofdstad van British Columbia. Daar op een zodiac orka's gezien. Ik denk dat er wel ongeveer 20 rondzwommen. Het weer was ruig: op de terugweg begon het flink te regenen en dat maakte de tocht op het kleine bootje (7 man) nog avontuurlijker!
In Tofino, een klein surfplaatsje aan de westkust, weer whale watching. Nu op zoek naar de grey whale. Onderweg veel zeehonden en zeeleeuwen op rotsen gezien. Net alsof je naar een documentaire op National Geografic zat te kijken. Uiteindelijk bleek de grey whale voor de kust bij onze camping te zwemmen ;-)
We konden niet genoeg krijgen van de sea-wildlife, dus op naar Telegraph Cove aan de oostkust in het noorden (goeie tip van jan en Ine!). Helaas waren we daar net iets te vroeg voor de orka's die daar ieder jaar komen, maar we hebben alsnog met Wayne en Carmen van de organisatie een supertrip gehad. Wel honderd dolfijnen kwamen spelen langs de boot en op het einde toch nog een humpback mogen zien. s' Avonds in het Killer Whale Cafe verse wilde zalm gegeten en in de pub nog wat meegekregen van de halve EK finale. En wat een schattig dorpje is Telegraph Cove. Hert is eigenlijk niet meer dan een ' straatje op steigers'. Ook in Telegraph Cove zaten we op een camping. Met onze sterke magen zijn we nog naar het strandje achter de camping gelopen, waar een dode humpback whale van een aantal dagen geledenwerd gevild.De botten komen uiteindelijk in het plaatselijke Killer WhaleMuseum terecht.

Aan canadian wildlife dus geen gebrek! Nu alleen nog een grizzly, de moose en stiekem nog een paar wolven proberen te zien, als dat lukt. En het lijkt erop dat de laatste week met Dirk hier een zomerse gaat worden! Er staan zeven dagen 30 graden en zonnig op het menu ;-)
Na volgende week maar eens bedenken wat mijn volgende bestemming wordt. WOOFEN op de Haida Gwaii of op naar Nova Scotia? We gaan het zien!

Veel liefs uit de Rockies, Annette

The Okanagan

Hai!

Ik zie dat het alweer een maandje geleden is dat ik voor het laatst iets heb geschreven. We hebben wat in te halen dus! Maar sinds een aantal weken vliegen de dagen dan ook echt voorbij voordat je er erg in hebt.

Volgens plan ben ik nog steeds in sunny Penticton ;-) Bij Sal en Stephanie D'Angelo en Oleg op de wijngaard. Inmiddels ziet de wijngaard er een stuk anders uit dan toen ik hier aankwam. Groene blaadjes schieten uit de knopjes en alle takken zijn netjes symetrisch aan de draden vastgebonden. Nu de zon en de warmte nog en dan hebben de vruchtjes alle ruimte om te gaan groeien. En als het eenmaal warm wordt hier, dan groeien ze ook echt hard ;-)
Morgen is het hier Victoria Day en dat is betekent hier officieel het begin van de zomer. Begin van allerlei festiviteiten en de aanloop van toeristen. Buiten het seizoen mag Penticton dan een klein, overzichtelijk stadje zijn, in de zomer loopt het hier vol met toeristen en wordt het aantal inwoners minimaal verdriedubbelt. Geen wonder, want het is hier ook echt genieten geblazen. Ik sta versteld van het aantal festivals, (open lucht) concerten, wijnprroeverijen, braderieen die hier wekelijks in de planning staan. Geen massale evenementen, maar door de lokale mensen hier georganiseerd. Ik begin langzamerhand de leus ' Penticton, a place to stay forever' een beetje te begrijpen: het is hier ons kent ons, iedereen helpt elkaar en mensen zijn positief ingesteld. Het lijkt op sommige momenten op een soort van community, waarbij de lokale bevolking elkaar in stand houdt. Erg grappig!

Mijn werkzaamheden hier zijn inmiddels wat veelzijdiger geworden. We zitten in de maand mei: de temperatuur loopt op, de wineries openen hun wine shop en gaan evenementen af om hun wijn te promoten. Ook Oleg en Svetlana (waar ik voorwerk) hebben afgelopen zondag de deuren van hun nieuwe wine shop geopend. De wine shopligt een stukje verderop bij de tweede wijngaard van Oleg, genaamd 'Anastacia'. De wijngaard waar ik op werk heet 'Sofia':vernoemd naar de twee dochters van Oleg en Svetlana. Afgelopen week heb ik twee dagen in de wine shop gewerkt. En dus het wijnproeven verzorgd, want daar komen de mensen natuurlijk in eerst instantie voor ;-) Dus eerst zelf even proeven, wat meer achtergrondinformatie over de wijnen eneen beetje een praatje makenmet degasten. Erg leuk! Al was het de dagen dat ik er was (doordeweeks) wel erg rustig. Dus datbetekende ook urenlang op het terras een boekje lezen ;-) Het is trouwens grappig om te zien dat Oleg een echte business man isvergeleken met Sal, die echt passie voor het wijnmaken heeft.Ik weetniet of het iets te maken heeft met zijn Russische achtergrond, maar als het gaat om verkopenvan wijn is hijmeer van: ' closing the deal' en ' you have to nail them!' Oleg heeft nog vier andere bedrijven in het Oostblok die hij vanuit Canada leidt. Hij heeft daardoor waarschijnlijk een ietwat andere insteekin de wine business.Sal, die een totaal andere benadering heeft (de historie en verhalen over wijn) vertelt me gelukkig in tegenstelling tot Oleg veel over wijn (hij is dan ook een voormalig onderwijzer). Erg interessant. Kan het goed met hem vinden. Niet zo aardig, maar we moeten stiekem regelmatiglachen om de rare sprongen die Oleg maakt in zijn wine business ;-)
Afgelopen vrijdag met Oleg op een 100-jarig jubileum geweest van Penticton High School, waarbij we onze wijnen mochten schenken. Er waren nog 12 andere wineries aanwezig, waaronder Stephanie van D`Angelo. En zo kom ik steeds meer te weten en ontmoet ik steeds nieuwe mensen. Grappig, afgelopen zaterdag liep ik zelf tegen een wijnproeverij aan en kwam daar weer wat mensen tegen van de avond daarvoor.Erg leuk. Dat hebik trouwensal regelmatig, dat je op straat al bekenden tegenkomt. Het is ook maar een klein stadje ;-)

Met Bob (downtown wordt hij ook wel Crazy Bob genoemd ;-)) ben ik nu op de wijngaard kompost over de vines aan het verspreiden (weet niet altijd de nederlandse term ;-)). Bob is inmiddels al ongeveer65 en woont verderop in een klein primitief hutje.Interessante man.Hij heeft nogal een wild leven gehad en heeft niet altijd de goede keuzes gemaakt. Daarom moet hij nu nog steeds werken om bepaalde zaken af te lossen ;-) Maar het is een goudeerlijke man! We kunnen het goed vinden (hij is een vriend van Sal) en hij heeft dan ook prachtige verhalen over wat hij allemaal heeft beleefd.

Wat doe ik verder naast het werken? Ik ben lekker aan het hardlopen: dat kan erg goed hier op de KVR Trail. Je ziet hier veel mensen hardlopen trouwens. Een aantal zijn alvast in training voor The Iron Man in augustus. Dat is een enorm evenement (denk aan Vierdaagse) waarbij duizenden sporters over de hele wereld met elkaar de strijd aangaan in een triatlon. Dat is 3,8 km zwemmen, 180 km fietsen en 42,5 km hardlopen. Gekkenhuis!
In de weekenden neemt Sal me mee naar de Fleemarket, of de Farm market, ergens de bergen inen op zaterdag is het relaxen, wijn drinken en samen eten. Gisteravond met Sal, Shirley (nieuwe vriendin Sal ;-)), Stephanie, Matt (vriend) bij Oleg en Svetlana gegeten. Op het schitterende terras buiten ;-)
Wat vergeet ik nog? Oja, met Dustin, een Canadese jongen die hier full-time werkt sinds een jaar, ben ik naar een optreden van BB King (wie kent hem niet?) geweest en een ijshockeywedstrijd. Hij is mijn leeftijd, dus we trekken dan ook regelmatig samen een biertje of wijntje open.
En voor de rest van wat ik vergeten ben: gelukkig hebben we de foto's nog ;-) Dit keer wat meer dan de andere keren. De camera op mijn telefoon is namelijk ook meer dan prima.

Bedankt voor alle leuke reacties tot nu toe! Erg leuk! Doet me goed ;-)

Volgende keer de laatste update vanuit The Okanagan!

Liefs Annette

P.S. Check ook even bij 'Video's' een aantal nieuwe filmpjes. Eentje nog van toen ik aankwam in Penticton. Van de High Bar Gang. Wilde die jullie niet onthouden ;-)

Werken op de wijngaard

Hai!

Goed nieuws! Vorige week heb ik werk gevonden op een wijngaard in Penticton. Het is nu zondagmiddag en heb de eerste week werken achter de rug. Pittig werk, maar de locatie en het uitzicht maken alles goed ;-)

Ik werk bij de buurman van Sal, de eigenaar van d'Angelo Estate Winery (zie www.dangelowinery.com). Vorige week vrijdag liep ik bij de wine shop van Sal binnen en vroeg of er werk was. Zondag belde hij me en maandag kon ik aan de slag! So I got pretty lucky ;-)

De buurman van Sal (aan de overkant van de straat), Oleg (Rus) is nieuw in de wine business en gaat voor het eerst dit jaar oogsten. Sal heeft al meer dan 35 jaar ervaring (zie al zijn awards op zijn website ;-)) en geeft Oleg advies hier en daar. Maar Oleg lijkt niet altijd te luisteren en wil alles zelf doen, met als gevolg dat hij achter op schema loopt. Volgende week gaat de temperatuur omhoog en dan gaan alle knopjes van de druiventakken open. Belangrijk dat de takken dan aan het hekwerk vastgebonden zitten, want dan gaan ze erg hard groeien! Dat bindwerk, dat ben ik dus nu aan het doen. Hij heeft zo'm 43 rijen en we zijn nog niet op de helft ;-) Sal is een echte prater, dus we hebben het vaak over Oleg en dat hij zo koppig is en onvoldoende zijn advies opvolgt ;-)

Sal en zijn dochter Stefanie (runt de B&B) zijn overigens erg leuke mensen! Ik kan altijd met Sal meerijden (downtown Penticton is een uur lopen), neemt me mee naar de Flee Market, of komt zomaar even een praatje maken. We hebben gisteren (na 6 dagen werken!) 's avonds met zn allen gebarbecued op zijn terras. Hij woont echt belachelijk mooi daar. Gisteren stonden er 12 herten in zijn voortuin. Maar hij vindt herten maar niks ;-) Hij maakt steeds grapjes over dat hij ze liever wil afschieten, want ze eten zijn bomen kaal. Hij is een echte lolbroek, zeker met een wijntje op ;-) Ja, want we hebben natuurlijk gisteren ook wat wijntjes geproefd! Sal is helemaal van de Pinot Noir, dus dat is wat we voornamelijk gedronken hebben. Na het eten zijn we nog met zijn karretje (en een glas wijn in de hand ;-)) naar de rand van het meer gereden. Prachtig uitzicht. Ondertussen de herten een beetje opgejaagd met flink getoeter ;-) Lachen was dat.

Al met al, prima naar mijn zin dus hier! Als het goed is kan ik hier de komende tijd wel blijven werken. Lekker wat geld verdienen tot in juni en ik Dirk ga ophalen van het vliegveld in Vancouver ;-) Zin in!

Bijgaand weer wat foto's, zodat jullie een indruk krijgen van de locatie etc. Het is hier trouwens al 22 graden overdag! De maand mei schijnt vooral heel warm te gaan worden.

Keep you posted!

Liefs Annette

P.S. Penticton

Foto's volgen morgen! Kan ze hier helaas niet uploaden, blijkt.

Penticton: 'A place to stay forever'

Hallo allemaal,

Tijd voor een update! Na 1,5 week in ' Downtown Vancouver' te zijn geweest, ben ik afgelopen donderdag afgereisd naar het stadje Penticton, in de Okanagan Valley. Vancouver is een mooie en sfeervolle stad, maar is na een week al snel bekend terrein (de binnenstad dan). Ik dacht: als ik daar ga werken, kom ik al snel bij Tim Horton's (soort Starbucks) terecht of in een administratief baantje. Dat kan vast beter! Had zin om weer verder te reizen, buiten de stad. Daarbij vertelde een jongen uit het hostel in Vancouver me dat hij in Okanagan een tijdje op een wijngaard had gewerkt. Dus ik dacht: lekker buiten en weg uit de stad, dat lijkt me wel wat! Dus op naar het gebied van de wijngaarden en de fruit farms: Okanagan Valley, Penticton.
Het kleine stadje Penticton ligt tussen twee meren in en staat bekend om zijn mooie stranden, fruitteelt en vele wijngaarden. Het aantal zonuren per dag is hier ook bovengemiddeld! Zelfs meer dan op welk tropisch eiland dan ook. .(beweert men). Deze plek is dan ook vernoemd naar hoe de oorspronkelijke Indianen het noemden: Pen-Tak-Tin, wat betekent: ' A place to stay forever'.
Na een lange busreis van zo'n 6 uur, ben ik donderdagavond aangekomen in het hostel. In tegenstelling tot het hostel in Vancouver is dit hostel kleiner en meer 'cottage'-achtiger. Na gesetteld te zijn in het hostel, het stadje in. Waar is iedereen? Ik had het gevoel dat ik in een of ander verlaten dorp in Texas was beland. Geen kip op straat! Ik besloot te gaan eten in een tentje die het hostel aanbeveelt. Erg leuk! En iedereen bleek hier dus te zitten, want het zat bomvol. Ik had geluk, er was nog net een plekje voor mij. En er bleek een band op te treden, die hier erg geliefd is. Met een heerlijk lokaal wijntje en 'the special of the day' kon mijn verblijf niet beter beginnen!
De volgende ochtend bijgekomen met een 'real American breakfast' en daarna wat boodschappen ingeslagen. Wat een felle zon hier! Een warm ook meteen. Zonder zonnebril red ik het hier niet ;-) Na de lunch besloot ik maar eens de wijngaarden in te gaan. Kijken of er ergens werk te vinden is. Op de prachtige route langs the Okanagan Lake (oosten), tussen Penticton en Naramate in (ongeveer 1u lopen), kwam ik terecht bij D'Angelo B&B and Estate Winery. Gesproken met de eigenaars. Erg aardige mensen die misschien wel wat werk voor me hebben de komende maanden. Binnenkort laten ze meer weten. Hopelijk goed bericht!
In het hostel zitten we nu met ongeveer 6 mensen. Daniela, een Zwitsers meisje, Steve uit de US en een aantal locals. Erg gezellig! We hebben zojuist een lokaal rood wijntje ingeschonken om de avond mee in te gaan. Al met al dus prima vertoeven hier! Sta nog steeds versteld hoe aardig en behulpzaam de mensen hier zijn. Je zou het bijna gaan wantrouwen ;-)
Heb veel foto's gemaakt deze keer, ook nog wat uit Vancouver. Daarnaast veel vanuit de bus van Vancouver naar Penticton. Wat een hoop verschillende landschappen kwamen er voor bij. Trouwens ook het weer hier in Penticton. Zon, regen, wind..Zoals de man van de wijngaard zei: ' Bevalt het weer je niet? Wacht dan 15 minuten, dan ziet het er al weer heel anders uit'.
Geniet van de foto's! Heb ook wat filmpjes van het optreden ' High Bar Gang' toegevoegd. Het beeld is slecht (het was erg sfeervol donker daar ;-)) maar hopelijk is het geluid wel voldoende.

Tot snel weer!

Liefs Annette