Hai!

Hier zit ik dan: in de Yukon School of Visual Arts, Dawson City. In het hoge noorden van de Yukon, niet ver van de Artic Circle. Na mijn twee weken op de farm van Sarah en John Lennart ben ik nu alweer bijna vier weken aan de slag als serveerster in de lounge van het Eldorado Hotel. Wat een belevenissen! Een update:

Mijn twee weken op de farm waren geweldig en een unieke ervaring. John kwam me ophalen in de stad (let op, Dawson City is dan wel een 'city', maar met slechts 2000 inwoners toch een aardig dorps karakter!). Eerst een biertje in een van de vele bars die Dawson kent: Bombay Peggy's. Vernoemd naar een van de 'madames' die ten tijden van de goudkoorts (eind negentiende eeuw) de goldminers plezierden. Een verassend leuke en gezellige bar, waar de espresso martini's niet te evenaren zijn :-) Na een pint of 'Yukon Gold' op naar de farm. Eerst 20 km in de auto richting Whitehorse. Toen bij Rock Creek naar beneden naar de oever van de rivier, waar we met de kano het water konden oversteken: de Yukon River. Dan aanleggen op een eilandje, stukje lopen en voor de tweede keer met de kano ditmaal de Klondike River over. Goed begin! Uiteindelijk via Rock Creek naar het huis van Sarah en John. Een warm welkom van Miranda (vriendin van de familie), Liane en Jordan (ook twee WOOFERS) en de 5 hondjes: Macy Mae, Jester, Oz, Dash en Peggy. Miranda kon koken als de beste, dus ik kreeg direct een heerlijk huisgemaakt maaltje met uiteraard groenten uit eigen tuin. Daarna mijn eerste nacht in de saunakamer in een houten huisje aan de creek...
De volgende morgen mijn eerste dag als WOOFER (vrijwillig werken voor eten en een slaapplek). Nu moet ik aan de slag! Maar eerst uitslapen en huisgemaakte pannenkoeken... Daarna naar Dawson: het is tenslotte zaterdag en dat betekent farmer's market. Dus hup, met hondjes, groenten, jam en al in de kano en twee keer de rivier over. Een hele onderneming :-)
Daar helpen met het opzetten van de markt en daarna de dag vrij.
De volgende morgen mocht ik dan eindelijk aan de slag :-) Grond omploegen voor de bouw van een derde greenhouse. Daarna wat frambozen plukken, planten water geven en de hondjes uitlaten...op je gemak. Al snel had ik door dat het niet een kwestie was van werken voor eten en een slaapplek, maar dat het WOOFEN meer gaat over een kijkje nemen in andermans leven en bijdragen aan dagelijkse klusjes die gedaan moeten worden. Niet vanuit moeten, maar vanuit willen. Ik vond het dan ook erg bijzonder om te zien hoe Sarah en John mij en andere WOOFERS met plezier in hun persoonlijke leven wilden opnemen. De foto's geven je een beeld van het huis en de omgeving! Zonder elektriciteit en flush toilets ;-)

Nu sinds een aantal weken in het Eldorado Hotel in Dawson zelf. Weer heel anders! Ik had trouwens geluk met het vinden van dit baantje. Bij het Visitor Centre informeerde ik naar de Outreach Employment Service (een soort van wervingbureau). Peggy, de vrouw achter de toonbank, greep de telefoon en belde haar vriendin Karen, eigenaar van het Eldorado Hotel en zo kon ik direct op gesprek! Het mooie is dat ze eigen staff house hebben, waar je voor 11 dollar per nacht kan verblijven. Dat was dus ook direct gepiept! En dan hebben we het niet over een dorm met een stapelbed, maar een ruim appartement met een grote slaapkamer. Het lijkt wel als een hotel :-)
En dan mijn eerste avond in de lounge: stel je voor een echt ouderwetse saloon met donker meubilair en vloerbedekking, een pooltafel, twee tv's en een bar met een ongekend aantal flessen alcohol (niet te vergeten het krijtbord boven de bar met 100 verschillende shots die we maken). In het begin dus even wennen: een caesar, een rye-coke, een wodka slimer: nog nooit van gehoord! Maar al snel kreeg ik het onder de knie. En daarbij: de gasten zal het een worst wezen of je het allemaal netjes serveert of niet. Als er maar alcohol in zit ;-) Ze zijn niet allemaal zo natuurlijk, maar het merendeel. De menukaart is niet veel meer verfijnd dan de drankjes: burgers, friet, steak sandwiches en beef. Huisgemaakt daar gelaten :-) Maar de mensen komen er graag en mijn collega's zijn allemaal even aardig en behulpzaam. Dat is ook waar de Dawson community bekend om staat: de mensen helpen elkaar. Niet zo gek, in de winter wordt het hier al snel zo'n -50 graden. Grote kans dat je dan wel eens de hulp van je buurman nodig hebt.. Over het weer gesproken: de herfst is begonnen. En wellicht al aan z'n einde (de herfst duurt hier maar een paar weken). Dan komt al snel de lange winter die wel tot aan april duurt. Dankzij Jim, een regelmatige gast in de lounge, heb ik samen met hem wat uitstapjes kunnen maken en de omgeving kunnen verkennen. Tombstone Park, de Top of the World Highway en goudvelden. De kleuren van de bladeren zijn prachtig: rood, groen, oranje geel, paars en alles wat daar tussen in zit. En als je in de stad blijft, is er ook van alles te beleven. Zo heb je het beroemde Diamond Tooth Gerties, de oudste gokhal in Canada waar drie keer per avond een dansshow wordt opgevoerd door jongedames, die je mee terug nemen naar de tijd van goudzoeken, poker en 'mining the old prospectors'. Op dit moment is er een groots pokertoernooi aan de gang. Of je gaat naar het Downtown Hotel voor een Sourtoe cocktail, waar je uitgedaagd wordt een cocktail te drinken met een dode afgehakte teen van een voormalig goudzoeker. Raak de teen aan met je lippen en je krijgt een certificaat! En als je hem per ongeluk doorslikt, krijg je een boete. Ben er nog niet uit of dat aan mij besteed is :-)

Er is veel in te halen, dus ditmaal veel foto's van Whitehorse, Dawson en alles daaromheen. Helaas geen foto van het prachtige groenrode noorderlicht dat iik heb gezien of de zwartwitte vos die ik op de terugweg van werk heb gezien. Maar ik heb wel eindelijk het beloofde filmpje van de beer in Hyder kunnen uploaden, dus die staat nu online.
Nog 1,5 week en dan laat ik Dawson voor wat het is en ga ik via Whitehorse, Edmonton met de trein naar Toronto (duurt 2,5 dag) en zal ik urenlang de uitgestrekte prairies van Saskatchewan en Manitoba zien. Op de 29e vlieg ik dan terug naar A'dam en kom de 30e aan. Het is aftellen geblazen!

Tot snel allemaal,

Liefs Annette